In illa ipsa ista Piso

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Itaque et manendi in vita et migrandi ratio omnis iis rebus, quas supra dixi, metienda. Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Luxuriam non reprehendit, modo sit vacua infinita cupiditate et timore. Itaque rursus eadem ratione, qua sum paulo ante usus, haerebitis. Quae cum essent dicta, discessimus. Morbo gravissimo affectus, exul, orbus, egens, torqueatur eculeo: quem hunc appellas, Zeno?

Memini vero, inquam; Restincta enim sitis stabilitatem voluptatis habet, inquit, illa autem voluptas ipsius restinctionis in motu est. Cyrenaici quidem non recusant; Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem. Hic Speusippus, hic Xenocrates, hic eius auditor Polemo, cuius illa ipsa sessio fuit, quam videmus. Iam doloris medicamenta illa Epicurea tamquam de narthecio proment: Si gravis, brevis; Non minor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis.

Sed nonne merninisti licere mihi ista probare, quae sunt a te dicta? Duo Reges: constructio interrete. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam;

Nam ista vestra: Si gravis, brevis; Ut non sine causa ex iis memoriae ducta sit disciplina. Maximus dolor, inquit, brevis est. Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: quicum in tenebris? Ut pulsi recurrant? Satis est ad hoc responsum. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum.

In illa ipsa ista Piso

October 26, 2020
15:00 - 15:30