Habere Elegantiora

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Etsi qui potest intellegi aut cogitari esse aliquod animal, quod se oderit? Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur?

Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Familiares nostros, credo, Sironem dicis et Philodemum, cum optimos viros, tum homines doctissimos. Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Iam enim adesse poterit. Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Hoc mihi cum tuo fratre convenit. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Memini vero, inquam;

Duo Reges: constructio interrete. Quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget. Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Omnis enim est natura diligens sui. Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Haec quo modo conveniant, non sane intellego.

Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Aut haec tibi, Torquate, sunt vituperanda aut patrocinium voluptatis repudiandum. At certe gravius. Quae enim adhuc protulisti, popularia sunt, ego autem a te elegantiora desidero. Si quae forte-possumus. Cui Tubuli nomen odio non est? Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Praeclare enim Plato: Beatum, cui etiam in senectute contigerit, ut sapientiam verasque opiniones assequi possit.